حقاء ( haq ' ) ا . ع . ازار و جاى ازار بستن از ميان . حقاء ( heq ' ) ا . ع . درد شكم از خوردن گوشت . ج . حقو . حقاب ( heq b ) ا . ع . چيزى كه زنان پيرايه را بدان آويخته بر ميان بندند . ج : حقب . و سپيدى نمايان در بن ناخن . و رشته‌اى كه بر ميان كودك بندند براى دفع چشم زخم . و نام كوهى . حقار ( heq r ) ع . ج . حقير و حقيرة . حقارة ( haq rat ) و ( heq rat ) و ( hoq rat ) م . ع . حقر الرجل حقارة و حقارة و حقارة و محقرة ( از باب كرم ) : زبون و خوار گرديد آن مرد . حقارة ( heq rat ) و ( hoq rat ) ا . ع . زبونى و خوارى . حقارت ( heq rat ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - زبونى و خوارى و پستى . و حقارت كردن : بىحرمتى نمودن و زبون و خوار شمردن . حقاف ( heq f ) ع . ج . حقف . حقاق ( heq q ) م . ع . حاق محاقة و حقاقا . مر . محاقة . حقاق ( heq q ) ا . ع . خصومت . يق . ما فيه حق و لا حقاق اى خصومة و حقاق العرفط : نهالهاى درخت عرفط . و فى حديث على عليه السلام : اذا بلغن اى النساء نص الحقاق او الحقائق فالعصبة اولى : اى اذا بلغن الغايه التى عقلن فيها و عرفن فيها حقائق الامور او قدرن فيها على الحقاق اى الخصام او حوق فيهن اى خوصم فقال كل من الاولياء انا احق بها ، او المعنى اذا بلغن نهاية الصغار اى الوقت الذى ينتهى فيه صغرهن . و نزق الحقاق : خصومت كنندهء در چيزهاى پست و ريزه . حقاق ( heq q ) ا . ع . ج . حق . و ج حقة . و ج . حقة . و ج ج . حقة . حقاق ( haqq q ) ا . ع . حقه‌گر . ج : حقاقون . حقاقون ( haqq quna ) ا . ع . ج . حقاق . حقال ( hoq l ) ا . ع . رطوبت در رودها . حقانى ( haqq ni ) ا و ص . پ . - مأخوذ از تازى - راست و صحيح و خالص و درست و بىغل و غش و بىغرض و صدق و از روى صداقت و حق . حقانيت ( haqq niyyat ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - راستى و درستى و حق كسى . و حقانيت داشتن : صاحب حق و راستى بودن . حقائب ( haq eb ) ع . ج . حقيبة . حقائد ( haq ed ) ع . ج . حقد . حقائف ( haq ef ) ع . ج . حقف . حقائق ( haq eq ) ع . ج . حقيقة . و ج ج حق . حقائق ( haq eq ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - حقيقتها و درستيها . حقائل ( haq el ) ع . ج . حقيلة . حقب ( hoqb ) و ( hoqob ) ا . ع . هشتاد سال و زياده از آن . و روزگار . و سال و سالها . قوله تعالى : أَوْ أَمْضِيَ حُقُباً . ج : احقاب و احقب . حقب ( haqab ) ا . ع . تنگ شتر كه متصل بتهيگاه وى باشد . و رسن پالان بند . و چيزى كه زنان پيرايه را بدان آويخته بر ميان بندند . ج : احقاب و احقب و حقب . حقب ( haqab ) م . ع . حقب البعير حقبا ( از باب سمع ) : بند شد بول آن شتر از افتادن حقب بر غلاف نرهء وى . و حقب بول البعير : بند شد بول آن شتر و كذا حقب البعير على حذف المضاف . و حقب المطر و غيره : بند شد باران و جز آن . و حقب المعدن : نيافتند در آن كان چيزى . حقب ( heqab ) ع . ج . حقبة . حقب ( hoqob ) ع . ج . حقاب و ج . حقب . حقباء ( haqb ' ) ا . ع . مؤنث احقب - خر وحشى ماده كه در شكم وى سپيدى باشد و يا تنگ بستنگاه وى سفيد بود . و كوه كوچك دراز سر به آسمان كه كمربندى از خاك گردا گرد وى بود . او القارة الطويلة التى فى وسطها تراب اغبر براق مع برقة سائرة . و الحقباء : كهكشان و مجره . حقبة ( heqbat ) ا . ع . مدتى از روزگار و سال . ج : حقب و حقوب . حقبة ( hoqbat ) ا . ع . آرامش . و آرامش باد . حقبة ( haqebat ) ا . ع . جامه‌دان و خرجين . حق بر سر ( haq - bar - sar ) ا . پ . وام و دين و هر چيز فرض و واجب . حق‌بين ( haq - bin ) ص . پ . آنكه جز راستى و درستى چيزى نمىبيند . و منصف و داراى انصاف . حق‌پذير ( haq - pazir ) ص . پ . آنكه راستى و درستى را مىپسندد و قبول مىكند . حق پرست ( haq - parast ) ص . پ . بندهء حق و پرستندهء خدا . و دوست دار راستى و درستى . حق پرستى ( haq - parasti ) ا . پ . خداپرستى . و انصاف . حق پسند ( haq - pasand ) ص . پ . پسند كنندهء راستى و درستى . حقة ( haqqat ) م . ع . حق الامر حقة ( از باب نصر و ضرب ) : واجب گرديد آن كار و بدون شك واقع شد و كذلك حق الامر ( لازم و متعدى ) .